بخوان از این مجمل


مردم کنجکاوند و می پرسند چه خصومت و انگیزه ای تا این حد و به این شدت سبب شده که در مورد اهانت و هتک حیثیت از وکالت دادگستری، اصول اخلاقی و ایمانی را نقض کنند و افکار عمومی را علیه وکالت دادگستری شکل دهند.آیا به وکیل دادگستری فرصتی برای دفاع از خود در این رسانه نباید داد؟آیا این خود وظیفه ای است سپرده بر دوش این رسانه؟

    اگر این رسانه معرفی و مبارزه فرهنگی با ناصالحان و ناپاکان جامعه را برعهده گرفته چرا فقط راجع به وکلای دادگستری؟آیا در سایر مشاغل و مسئولیت ها،افراد ناصالح وجود ندارند و بدون استثناء همه پاکند؟البته گمان نبرید که حمله و اهانت به وکالت دادگستری ناشی از احساس امنیت در برابر بی اقتداری وکیل دادگستری است و یا اگر چهره هائی پاک و وظیفه شناس از مشاغل صاحب اقتدار می سازند،همه از بیم تعرض آنان یا نیازی است که از گزند آنان دور بمانند.خیر علت واقعی اینست که فقط حرفه مقدس وکالت خطرآفرین است نه دیگر مشاغل و مناصب و همه پاک اند جز وکیل دادگستری. حقیقت در جای دیگری است!

    بسیارند پیروان مکاتب و عقاید متضاد که با وجود شدت اختلاف، در مخالفت و سرکوب وکالت دادگستری اتفاق نظر دارند.مگر وکیل دادگستری چه می گوید و چه می خواهد که در برابر او همه به خصومت برمی خیزند.وکیل دادگستری می گوید، طبیعت و ذات وکالت، دفاع از حق است و ایجاب می کند که وکیل از قوای حاکمه کشورها مستقل و در دفاع از حق موکل خود به سوگند خویش استوار و به سبب انجام وظیفه مقدس خود از هر نوع تعرض و کینه جوئی مصون بماند.روش دفاع و صاحبان حق را خود بشناسد و به عنوان موکل مورد حمایت قرار دهد و در برابر این وظیفه شریف بیمی به خود راه ندهد.

    بدیهی است وکیل دادگستری با این خود سری به عنصری خطرساز تبدیل می شود و باید همواره او را در چنگال خود و در حال انفعال نگهداشت تا دست از این انتظارات و زیاده طلبی ها بردارد.اگر وکیل دادگستری مطیع و سربزیر روی خطی که ترسیم می کنند و دیگران می روند، حرکت کند و چون اسب ارابه جز پیش پای خود را نبیند، کسی را با او کاری نیست حتی اگر نادرست باشد!

    تاریخ را بنگرید، قدرتمندانی چون ناپلئون در فرانسه یا لنین در شوروی با همه اختلاف در عقیده و مکتب خود در کشورداری،در اینکه به وکیل دادگستری نباید میدان داد،عقیده ای واحد داشتند.تاریخ درس و عبرت است و می آموزد،آنجا که وکیل دادگستری آزاده و محبوب باشد همچون لینکلن ها از کاخ ریاست جمهوری ایالات متحده سر در می آورند و یا به مانند گاندی ها منجی کشوری بزرگ چون هندوستان ستمدیده می شوند و نام اینان همواره باقی   می ماند.پس وکیل دادگستری را باید با خشونت و اهانت، سخت زیر نظر داشت تا وارد معقولات نشود و دست از پا خطا نکند و تنها در پی نان باشد نه به دنبال نام.

    حال تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل

رمضان  1389


/ 0 نظر / 17 بازدید