دکتر غلامرضا طیرانیان - وکیل پایه یک دادگستری

مقالات حقوقی و اجتماعی

فساد بزرگ

 

فساد بزرگ

     کم نیستند الفاظ و کلمات و اعداد در جهان معنی و معقولات و نیز در جهان ماده و محسوسات، نه تنها در جهان پاکی ها مانند عظمت آفرینش و عظمت انبیاء و عظمت کتب آسمانی، بلکه در جهان پستی ها و ناپاکی ها، مانند عظمت بعضی جنایت ها و عظمت برخی خیانت ها و سرقت ها و یا تأثیر گسترده و عمیق بی کفایتی های بزرگ که حتی ذهن هوشمند انسان های توانا قادر به درک و تجسم این عظمت نیست و اگر آن را به کوهی سخت و استوار عرضه کنی، از درون فرو می پاشد.

     لحظه ای در اندیشه خود مجسم کنید، ماشینی را که با شتاب به شمارش اسکناس های رایج مشغول است، آن چنان با شتاب که رؤیت نقش اسکناس را دشوار می کند و اعداد آن را نتوانی شناخت. عجیب قدرتی دارد این وسیله شمارش. آنگاه یک میلیارد از آن اسکناس های زیبای سبز رنگ را که «هزار تومان» ارزش آنست برای شمارش به آن ماشین سریع بسپارید. عددشناسان و سرعت شناسان محاسبه کنند چند ماه یا سال لازم است تا شمارش این مبلغ به پایان رسد. حال اگر تعداد اسکناس ها را به چندین هزار و جمع مبلغ را به «سه هزار میلیارد تومان» افزایش دهی و انسانی را بگماری که تمامی مشغله و نیازهای شخصی و اجتماعی و خور و خواب خود را رها کند و عمر خویش را به شمارش آن اختصاص دهد، آیا قادر است به شمارش این ثروت کلان و زنده بماند تا پایان شمارش؟

     آفرین باید گفت به این دزدان سریع شمار و جسور که در مدتی اندک به سهولت توانستند این سرمایه بزرگ را از ثروت ملت ایران به یغما برند، با چنان مهارتی هنرمندانه که هیچیک از قوای کشور ندیدند، مگر پس از پایان سرقت و خلائی که این فقدان عظیم بر زندگی و اقتصاد روزمره  ملت مال باخته باقی گذارد !

     گمان ندارم با تمام توضیح فوق، عظمت این فساد بزرگ مالی بر مخاطب آشکار و مجسم شود، که اگر آشکار شود، لحظه ای آرام نگیرند از عمق این فاجعه بی مثال در تاریخ کشور ایران و قانع نشوید به اشد مجازات جانیان، که واکنشی اندک است.

     امروز فقط چشم و سیله دیدن و گوش وسیله شنیدن نیست. امروز زمان های طولانی به  لحظه ای تبدیل و مکان های وسیع از قلمرو داخلی و جهانی به صحفه نمایش رایانه ها راه یافته و همه کس و همه جا را به آسانی می توان دید و هر متحرکی را می توان رصد کرد.

     «سه هزار میلیارد تومان» این رقم باور نکردنی که درصد عظیمی از بودجه یک سال کشور است، بسته ای حقیر نیست که آن را در کیفی یا زیر لباس پنهان و یا از حسابی به حساب دیگری در داخل یا خارج به خُفیه منتقل کنند، مگر آنان که مأمورند و باید چشم ها و گوش های خود را بازنگهدارند، برروی این یغما ببندند یا وجهی این چنین را با دوازده صفر ناچیز به خطی یا علامتی نامفهوم تبدیل کنند که فقط خود و تنها مخاطبان آنان مفهوم آن را بشناسند و در دنیای مجازی «رایانه وار» به آنان که چشم و گوش خود بستند، سهمی به ازای آن یاری که روا داشتند «یارانه وار» اختصاص دهند تا مدعی اشک بریزد و بگوید: وا اسفا، از این فساد بزرگ مالی که ما ندیدیم و از آن بی خبر بودیم که ناگهان مرغ حرام خوار از قفس پرید، به نقطه ای که به آن دستی نداریم.

     ما ندانستیم این مرغ فربهی که در برابر چشمان ما به پرواز درآمده و می گریزد، همان اوست که ثروت ملت را به منقار دارد و می بَرَد.

     وا اسفا، وا اسفا از این سرقت و فساد بزرگ.

+ دکتر غلامرضا طیرانیان ; ۱٢:٢٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۳/۱٤
comment نظرات ()