دکتر غلامرضا طیرانیان - وکیل پایه یک دادگستری

مقالات حقوقی و اجتماعی

سخنی با همکار

 

سخنی با همکار

    اگر سخن را با لفظ- من - آغاز می کنم،این من نیستم که با تو وکیل دادگستری و همکار عزیز خود سخن می گویم.من با اندیشه و زبان جامعه ای سخن آغاز می کنم که حمایت از حق را هدف مقدس خود ساخته و در راه آن با فداکاری گام برمی دارد و به تعهد خویش سخت پای بند است.

    من بیشترین ایام عمر بلند خود را به قضاوت و وکالت در دادگستری سپری کرده و اینک در این جایگاه ایستاده ام که با تو سخن بگویم.

    من همان می دانم که تو می دانی.با همان قلم می نویسم که تو می نگاری و همان می گویم که تو می گوئی،همه از حق و به سوی عدالت.با تفاوت های بسیار به اقتضای سال های اشتغال،فراوان تر شادی ها و غم ها را احساس،توفیق ها را و ناکامی ها را تجربه،سپاس ها و سرزنش ها را شنیده و تحمل کرده و شیرینی ها و تلخی ها را چشیده ام.

    وکیل دادگستری باید پاسخ بگوید ولی حق پرسش و اعتراض ندارد.او باید قانع کند و کسی او را قانع نمی کند.او برای حفظ حرمت و شأن وکالت و حقوق موکل باید خشم خود فرو بَرَد و آنچه در دل و اندیشه دارد به زبان نیاورد.

    چه دشوار است بی اقتداری بر وکیل دادگستری! تنها با علم می توان بی اقتداری را جبران کرد.پس سخن اول آن است که:بر علم خود بیفزائی تا در سایه حرمت علم،به عظمت و اقتدار دست یابی.

    همکار جوان من که به تازگی قامت خود را به لباس و شرف وکالت آراسته ای،آیا از دشواری های میدان وکالت،میدان مبارز بین حق و باطل آگاهی؟آیا برای این مبارزه خطیر خود را مسلح کرده ای؟

    لحظاتی با اندیشه خود خلوت کن.آیا توان و شجاعت این مبارزه را در خود می بینی؟

دکتر غلامرضا طیرانیان

+ دکتر غلامرضا طیرانیان ; ٧:۱٩ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/٤/٢۳
comment نظرات ()