دکتر غلامرضا طیرانیان - وکیل پایه یک دادگستری

مقالات حقوقی و اجتماعی

چند سوال


چند سؤال


    از همکاران عزیز وکلای دادگستری :

  1. آیا به استقلال وکالت دادگستری واقعاً اعتقاد و باور دارید؟
  2. آیا مدیران کانون وکلای دادگستری از بیم رد صلاحیت خود در دوه های بعدی انتخابات قادر به حفظ استقلال جامعه وکالت می باشند و یا ناگزیرند کانون را با محافظه کاری اداره نمایند؟
  3. اگر سرنوشت شخصی و شغلی وکیل دادگستری در دست سازمانی غیر از دادگاه انتظامی وکلا باشد، آیا بدون بیم وهراس می توانید از حق هر شخصی که خواستید و به هر نحوی که لازم است دفاع نمائید؟
  4. آیا وکیل دادگستری استقلال را برای خود می خواهد یا برای حفظ و دفاع از حقوق و آزادی هائی که در قانون اساسی برای افراد ملت مقرر گردییده است؟
  5. آیا وکیل فاقد استقلال و شجاعت قادر به صیانت از حقوق اساسی موکل خود می باشد؟
  6. مقایسه فرمائید محل قرار گرفتن لفظ استقلال را در ماده «1» لایحه استقلال کانون وکلای دادگستری مصوب سال 1333 با محل لفظ لفظ استقلال در ماده «4» طرح پیش نویس قانون جامع وکالت که در مجلس شورای اسلامی در دست بررسی و به زودی در معرض تصویب است.

     ماده 1 لایحه استقلال کانون وکلای دادگستری مصوب سال 1333: « کانون وکلای دادگستری مؤسسه ای است مستقل دارای شخصیت حقوقی....»

     ماده 4 طرح: کانون محلی وکلای دادگستری مؤسسه ای است دارای شخصیت حقوقی مستقل...»

     همکاران گرامی، شما همه حقوقدان و آشنا با الفاظ و کلمات و محل استعمال و جابجائی آن در قوانین می باشید. آیا با انتقال کلمه استقلال از محل سابق خود به محل جدید بعد از عبارت «دارای شخصیت حقوقی» تدبیر ماهرانه ای برای سلب استقلال از کانون و توضیح واضحات نمی باشد؟ به این معنا که حتی دانشجویان ابتدائی درس حقوق نیز می دانند که شخصیت حقوقی از شخصیت انسان های تشکیل دهنده آن مستقل است.

     لطفاً منتظر سؤالات بعدی باشید.


+ دکتر غلامرضا طیرانیان ; ۱٠:٤٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٢/٩
comment نظرات ()