دکتر غلامرضا طیرانیان - وکیل پایه یک دادگستری

مقالات حقوقی و اجتماعی

پاسخ به چند سؤال

 

 

 

پاسخ به چند سؤال

   

یکی از همکاران عزیز وکیل دادگستری توضیح بیشتری در مورد بند 6 سؤالات را ضروری دانسته اند، لذا در پاسخ توضیح می دهد :

    از آنجا که جهان امروز استقلال وکالت دادگستری را از جمله شاخصه های کشورهای مترقی و آزاد می شناسند و به سادگی نمی توان کانون های وکلای دادگستری را منحل و استقلال را از کانون های مزبور سلب نمود، تهیه کنندگان پیش نویس طرح قانون جامع وکالت دادگستری که در دست تصویب است، برای حفظ ظاهر، تدبیری ماهرانه بکار برده اند، تا هم لفظ استقلال را در طرح بگنجانند، و هم استقلال از کانون وکلای دادگستری بازپس گرفته شود. به این منظور زیرکانه لفظ استقلال و مستقل چندین بار و در موارد مختلفِ طرح تکرار کرده اند تا خواننده تصور کند که طرح قانون جامع وکالت مانند لایحه استقلال چون گذشته، کانون وکلای دادگستری را مستقل می داند.

    جهت رفع ابهام و تبیین موضوع، بار دیگر تفاوت محل استعمال عبارت مستقل در ماده 1 لایحه قانونی استقلال و ماده 4 پیش نویس طرح را با دقت ملاحظه و مطالعه فرمائید، تا به تدبیر ماهرانه تهیه کنندگان طرح، آفرین بگوئید که چگونه مقصود پنهان خود را که سلب استقلال از وکالت دادگستری است در نحوه تنظیم موادِ طرح تأمین نموده اند و اما تفاوت این دو معنی :

    طبق ماده 1 لایحه قانونی استقلال مصوب 1333، کانون وکلاء موسسه ای مستقل  است، یعنی مستقل است از سایر قوای کشور و تابع هیأت مدیره منتخب مسقیم وکلای دادگستری، ولی، طبق ماده 4 پیش نویس طرح، کانون محلی وکلای دادگستری تنها موسسه ای است که شخصیت حقوقی آن مستقل است، نه اینکه خود مستقل باشد.

     به عبارت دیگر وصف مستقل پس از عبارت  مؤسسه ای است برداشته شده و به پس از عبارت دارای شخصیت حقوقی است، منتقل گردیده، زیرا مؤسسه ای که باید مدیران آن پس از تأیید صلاحیت آنان در قوه قضائیه، انتخاب شوند، مستقل نخواهد بود و اداره کانون تابع قوه قضائیه خواهد شد به وسیله وکلائی که قوه قضائیه صالح بشناسد.

    از آن جهت عرض شد که، مستقل بودن شخصیت حقوقی امری است از توضیحات واضحه که هر دانشجوی ابتدائی درس حقوق می داند که اصولاً شخصیت حقوقی از شخصیت اعضای خود مستقل است و نیازی نبود که در این درس حقوق در طرح قانون جامع وکالت مجدداً تدریس شود که استقلالی به کانون اعطا نمی کند.

   لطفاً همچنان منتظر سؤلات بعدی باشید

 

 

+ دکتر غلامرضا طیرانیان ; ٦:۱٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٢/٢٦
comment نظرات ()

چند سوال


چند سؤال


    از همکاران عزیز وکلای دادگستری :

  1. آیا به استقلال وکالت دادگستری واقعاً اعتقاد و باور دارید؟
  2. آیا مدیران کانون وکلای دادگستری از بیم رد صلاحیت خود در دوه های بعدی انتخابات قادر به حفظ استقلال جامعه وکالت می باشند و یا ناگزیرند کانون را با محافظه کاری اداره نمایند؟
  3. اگر سرنوشت شخصی و شغلی وکیل دادگستری در دست سازمانی غیر از دادگاه انتظامی وکلا باشد، آیا بدون بیم وهراس می توانید از حق هر شخصی که خواستید و به هر نحوی که لازم است دفاع نمائید؟
  4. آیا وکیل دادگستری استقلال را برای خود می خواهد یا برای حفظ و دفاع از حقوق و آزادی هائی که در قانون اساسی برای افراد ملت مقرر گردییده است؟
  5. آیا وکیل فاقد استقلال و شجاعت قادر به صیانت از حقوق اساسی موکل خود می باشد؟
  6. مقایسه فرمائید محل قرار گرفتن لفظ استقلال را در ماده «1» لایحه استقلال کانون وکلای دادگستری مصوب سال 1333 با محل لفظ لفظ استقلال در ماده «4» طرح پیش نویس قانون جامع وکالت که در مجلس شورای اسلامی در دست بررسی و به زودی در معرض تصویب است.

     ماده 1 لایحه استقلال کانون وکلای دادگستری مصوب سال 1333: « کانون وکلای دادگستری مؤسسه ای است مستقل دارای شخصیت حقوقی....»

     ماده 4 طرح: کانون محلی وکلای دادگستری مؤسسه ای است دارای شخصیت حقوقی مستقل...»

     همکاران گرامی، شما همه حقوقدان و آشنا با الفاظ و کلمات و محل استعمال و جابجائی آن در قوانین می باشید. آیا با انتقال کلمه استقلال از محل سابق خود به محل جدید بعد از عبارت «دارای شخصیت حقوقی» تدبیر ماهرانه ای برای سلب استقلال از کانون و توضیح واضحات نمی باشد؟ به این معنا که حتی دانشجویان ابتدائی درس حقوق نیز می دانند که شخصیت حقوقی از شخصیت انسان های تشکیل دهنده آن مستقل است.

     لطفاً منتظر سؤالات بعدی باشید.


+ دکتر غلامرضا طیرانیان ; ۱٠:٤٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٢/٩
comment نظرات ()